خب خدا رو شکر ، روز مادر هم به سلامتی تموم شد . دوستان ِ عزیزم ، از جشن و پایکوبی های

دیروز خسته نباشید ، امیدوارم توی مهمونی ها و سمینارها و برنامه هایی که براتون تدارک دیده

شده بود بهتون خوش گذشته باشه و به یک برنامه ی ایده آل و منظم برای ارتقاء فکر و اندیشه ی زنان

ایرانی و مادران ِ امروز و فردا رسیده باشین  .

از دوستان عزیز وبلاگی ام هم عذر میخوام اگه نتونستم عرض تبریکی براشون بنویسم . این چند روز

اینترنت به شدت اذیتم کرد . باز هم میگم روز و ماه و سال ِ مادر مبارکباد . 

.

.

اما میرسیم به پروژه ی بعدی که همانا پروژه ی تابستان و روزمرگی ِ بچه هاست . 

میدونم این جمله برای مادرانی که بچه های دبستانی دارند بسیار پر مفهوم و پر معناست .

تابستان یعنی بازیهایی که اصلاً تموم نمشه یعنی حوصله ای که مدام سر میره

یعنی همبازی ای که هر روز برای دیدنش اشک ریخته میشه   تابستان یعنی مدرسه ای

که بطور مطلق تعطیل میشه ، دقیقاً انگار از خداشه تا دیگه این بچه های بازیگوش رو نبینه  

تابستان یعنی بی برنامگی ای که هر چی براش برنامه ریزی میکنی یه جای ِ کارش میلنگه  

تابستان یعنی من ، که باید نقش مادر و همبازی و معلم و مهمونهای نداشته ی شب نشینی

رو یه تنه بازی کنم ، تابستون یعنی محمدرضا ، که با وجود اینکه به کلاس فوتبال میره و کلاس

زبانش برقراره و کلی کتاب براش تهیه شده و .... اما از حالا میگه مامان من تابستون چیکار کنم ؟

تابستون یعنی ترس از اینکه بچه ها به دیر خوابیدن ِ شب و دیر بیدار شدن ِ صبح و تنبلی عادت نکنند .

.

.

پروری به خودش نمیگرفت

پریشب  من به محمدرضا میگم یه برنامه ریزی ِ خوب برات دارم تا هم مطالعه ات کم نشه ،

هم درسهای سال گذشته ات فراموشت نشه ، هم به ورزش و بازیت برسی . صبح که شد

بچه از خواب بیدار شده میگه دیشب خواب دیدم خانوم معلم بهم گفت برو کتابهای بوستان

و گلستان ِ سعدی رو از کتابخونه بخر و تا فردا یه بار از روش بنویس

فکر کنم تو برنامه ریزیش کمی زیاده روی کردم